Dankbaar

Hoe kan je nu dankbaar zijn in deze heftige tijd? Dat is een vraag die een ander of je jezelf misschien wel stelt…

4 November was de dankdag voor gewas en arbeid. Kunnen we zo’n dag eigenlijk wel vieren, nu? Er was ook niet heel veel aandacht voor, maar toch wil ik er toch iets over delen, want…

Juist nu!

De laatste tijd merk ik dat ik eigenlijk ontzettend dankbaar ben. In de afgelopen maanden heb ik bijzondere mensen mogen ontmoeten, juist nu er veel eenzaamheid heerst. Juist de één op één contacten gehad met vrienden en familie, wat eigenlijk het meest bij me past. We zijn allemaal thuis, wat misschien hectisch en onrustig is, maar waar we juist nu ook dichter tot elkaar komen en goeie gesprekken met de kinderen hebben.

In mijn werk werd het stil, bestellingen bleven uit, de workshops konden niet doorgaan.

Dus dankbaar voor gewas en arbeid?!

Maar juist nu kreeg ik werk via een andere kant; mijn oude beroep als grafisch vormgever heb ik weer op kunnen pakken en hierdoor heb ik ontdekt dat ik hier toch nog steeds veel passie voor heb en wat heel goed te combineren valt met de tassen.

Niet meer zoals het was…

Onze kerk was niet meer zoals voorheen, en misschien wordt dit ook niet meer zo. Geen volle zaal, geen bakkie koffie na de dienst…maar juist nu kon ik mijn ervaring in videowerk delen die ik jaren geleden heb opgedaan in een andere kerk, toepassen om de online kerkdiensten te mogen helpen opzetten, waardoor de mensen thuis toch nog een beetje kerk mogen ervaren en ik daarin iets mag betekenen. En juist nu mensen, van binnen en buiten de kerk heb mogen ontmoeten omdat daar nu misschien wel veel meer ruimte voor is.

Toch…

Mijn ouders ontmoeten met meer diepgang en waarde en etentjes aan huis. Een bezoekje buiten met 12 graden(!!) Maar het kon!..
Een wandeling met mijn zus door het bos met de honden…
Een workshop speciaal en alleen voor de verjaardag van mijn vriendin…
Even een een op een bezoekje aan mijn vriendin en andersom…

En…

Met wat aanpassingen heb ik toch workshops kunnen draaien met een kleinere groep, wat eigenlijk juist nog persoonlijker is en waar mensen met een blij gezicht en een mooie tas naar huis gingen.

En nu…

Ineens stromen de bestellingen weer binnen en ook nemen de grafische opdrachten toe via via en daarmee ook bijzondere contacten, hetzij voornamelijk online, maar toch!

Nog dankbaarder!

En nog dankbaarder, er is in onze nabije omgeving gelukkig nog bijna niemand echt ziek geweest, familie is gezond, mijn ouders zijn gezond, daar zorgen ze wel voor door de maatregelen zeer serieus te nemen.

Iets diepers

Maar bovenal heb ik, ondanks de onzekerheid in deze tijd de betrouwbaarheid van God mogen zien, Hij is er altijd en zorgt voor me, ook al zie ik en voel ik Hem niet altijd, ik voel me veilig bij Hem. Er is iets diepers veranderd in mij, een rust, een vrede. Gewoon zijn wie ik ben en doen wat het best bij me past en me geen zorgen maken om wat er morgen gaat komen.

Ik heb besloten om dichtbij Hem in Zijn Schuilplaats te blijven en als het stormt in deze wereld, ik veilig onder zijn vleugels kan zijn. En wanneer er dingen gebeuren die ik niet in de hand heb en niet zo fijn zijn, dan weet ik dat ik dichtbij Hem moet zijn.

Dus, dankbaar? JAZEKER!

Je houd misschien ook van..

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.